Wybudowana w latach 1915-1918 w schyłkowym okresie secesji. Jest to budowla trzypiętrowa, reprezentująca wszystkie cechy domu
czynszowego. Elewacja frontowa posiada liczne ozdoby
charakterystyczne dla secesji (elipsowa ornamentacja nad oknami,
ozdobne kraty żelazne, ażurowa metalowa attyka, wykusze, sterczyny i
dwa lekko wysunięte ryzality na skrajach budynku). Taki rodzaj
późnej secesji w architekturze, który reprezentuje opisywana
kamienica, nazywany bywa często moderną
Właścicielem kamienicy był znany płocki przedsiębiorca Stanisław
Górnicki. Na parterze mieściła się najlepsza bodaj w mieście, w
okresie międzywojennym kawiarnia, której właścicielem był Antoni
Szałański. Odbywały się w niej imprezy kabaretowe organizowane przez
Klub Artystyczny Płocczan (KAP).
Po II wojnie światowej kawiarnia Szałańskiego zmieniła nazwę
na "Mazowszanka", później "Teatralna" (wnętrze projektowali Jerzy
Stępień i małżonkowie Wysoccy), później zaadaptowano ją "Pizzerię".
Obecnie Muzeum Mazowieckie-dział secesji
czynszowego. Elewacja frontowa posiada liczne ozdoby
charakterystyczne dla secesji (elipsowa ornamentacja nad oknami,
ozdobne kraty żelazne, ażurowa metalowa attyka, wykusze, sterczyny i
dwa lekko wysunięte ryzality na skrajach budynku). Taki rodzaj
późnej secesji w architekturze, który reprezentuje opisywana
kamienica, nazywany bywa często moderną
Właścicielem kamienicy był znany płocki przedsiębiorca Stanisław
Górnicki. Na parterze mieściła się najlepsza bodaj w mieście, w
okresie międzywojennym kawiarnia, której właścicielem był Antoni
Szałański. Odbywały się w niej imprezy kabaretowe organizowane przez
Klub Artystyczny Płocczan (KAP).
Po II wojnie światowej kawiarnia Szałańskiego zmieniła nazwę
na "Mazowszanka", później "Teatralna" (wnętrze projektowali Jerzy
Stępień i małżonkowie Wysoccy), później zaadaptowano ją "Pizzerię".
Obecnie Muzeum Mazowieckie-dział secesji