zdjęcie ze zbiorów MMP

Wieś Imielnica od XII do XVIII w. była własnością biskupstwa płockiego. Parafia i kościół pod wezwaniem św. Jakuba Starszego powstała w XII w. z fundacji biskupów płockich, choć pierwsza wzmianka o kościele pochodzi z 1323 r. Od XVI w. probostwo należało do mansjonarzy katedralnych i jeden z nich był proboszczem. Z wizytacji z 1598 r. wiadomo, że istniał drewniany kościół św. Jakuba z dwiema kaplicami. Ołtarz główny był rzeźbiony, ponadto były dwa ołtarze boczne. Kościół kilkakrotnie remontowany po rozebraniu bocznych kaplic istniał do 1835 r. Kolejny drewniany kościół wzniesiono w latach 1836-1837, według projektu Michała Miklaszewskiego, kosztem Jana Weynertha. Od 1900 r., gdy w Borowiczkach powstała cukrownia i na tych terenach przybywało ludności, zachodziła potrzeba zbudowania obszerniejszej świątyni. Budowę obecnego murowanego kościoła, według projektu architekta Bruna Zborowskiego, rozpoczęto w 1927 r. a ukończono w 1935 r. Kościół pod wezwaniem Najświętszego Serca Jezusowego został wystawiony staraniem ks. Władysława Skierkowskiego. Konsekracji dokonał bp Leon Wetmański w 1935 r. Wyposażenie świątyni stanowi ołtarz główny i dwa boczne. Polichromię wykonał prof. Władysław Zych. Wystrój kościoła sprawiał ks. Jan Gołaszewski.

Niedaleko tego byłego kościoła jest dziś figurka http://galeria.plock24.pl/displayimage.php?pos=-8230