a gdzie "S" ?

ja nie robie fotek pogladowych ,na temat budynków płockich i dla mnie ten napis jest nie potrzebny

A to bardzo nie dobrze a te dwie kropki na niebie?

Janczar, nikt jeszcze nie wstawiał tego gmachu, a Ty się kropek czepiasz? Bardzo ciekawie pokazane Seminarium w blasku zachodzącego słońca. Troszkę szkoda tej literki, ale i tak u mnie 5 za kadr i światło.

De gustibus non disputantum est.

nie Qmaty jestem w łacinie znam tylko podwórkową

janczar..pewnie jakies ptaki ...ten po lewo to chyba jaskółka..., bo matryca na pewno nie- bo było robione kompaktem..

I wszystko jasne, dzięki za odpowiedz

Pierwsze zajęcia w Seminarium Duchownym w Płocku rozpoczęły się w 1717 roku. Przez długi czas uczelnię prowadziło trzech misjonarzy a liczba kleryków wahała się od 4 do 12. Dzień pracy trwał 16 godzin - od 5 rano do 21, a wypełniały go: modlitwy, ćwiczenia ascetyczne, wykłady, studium, posiłki i rekreacje. W systemie nauczania wykładano teologię dogmatyczną i moralną, Pismo Święte, prawo kanoniczne, historię Kościoła i ceremonię liturgiczną. W 1719 roku bp. Załuski podpisał dla seminarium płockiego ustawę, która przewidywała dwuletni okres nauki. Seminarium Duchowne w Płocku mieściło się w gmachu pobenedyktyńskim przy katedrze i było prowadzone przez księży diecezjalnych. W 1867 roku rosyjskie władze zaborcze zabrały na swoje cele dawną siedzibę benedyktynów i nakazały przeniesienie seminarium do znajdującego się na końcu miasta klasztoru poreformackiego. Przez wiele lat starano się o polepszenie warunków lokalowych uczelni. Dopiero w latach 1876 - 1883 sufragan płocki Aleksander Kazimierz Gintowt - Dziewałtowski uzyskał pewne fundusze (ok. 75 tys. rubli) na przebudowę gmachów seminaryjnych. Wówczas władze szkoły powiększyły budynek poklasztorny umieszczając w nim także (na zdjęciu powyżej) kaplicę, bibliotekę, pokoje mieszkalne i sale wykładowe dla kleryków. Przez ten czas liczba alumnów była niewielka i dochodziła do 50 osób. Starano się podnieść poziom duchowy, moralny i intelektualny kandydatów do kapłaństwa. W 1895 r. ówczesny biskup Michał Nowodworski (1889 - 1896) przedłużył czas nauki w seminarium do sześciu lat (dwa pierwsze lata miały służyć dokończeniu nauki gimnazjalnej). To właśnie za pasterzowania biskupa Nowodworskiego seminarium płockie osiągnęło wysoki poziom naukowy.
W październiku 2000 roku weszła w życie umowa zawarta między Wyższym Seminarium Duchownym w Płocku a Uniwersytetem Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie. Na jej mocy klerycy płockiej uczelni stali się pełnoprawnymi studentami Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie.