Co można przeczytać na nagrobkach? Pamięć o zmarłych to pamięć żywych - Jeśli zapomnimy o tych co odeszli zapomnimy o tych co są obok nas

świetny kontrast

Rozumiem że szczątki nadal tam sie znajdują ?

Niektóre (może 4) napisy są jeszcze w miarę czytelne. Pochowani są tam ludzie żyjący na przełomie XIX i XX w. A czy są tam zwłoki ... nie wiem, nie rozkopywałam

Świniary i okolice / Wionczemin, Nowy Troszyn, Sady/ to miejsce gdzie w XVI wieku osiedlali się Olendrzy - osadnicy z Fryzji I Niderlandów.Zasiedlali miejsca podmokłe, zalewowe i bagienne, których Polacy nigdy by nie zasiedlili. Olendrzy posiadali umiejętność okiełznania wielkiego żywiołu jakim była woda.. Nazwa Olender z czasem przestała dotyczyć tylko mieszkańców z terenów obecnej Holandii ale oznaczała inny niż nasz sposób gospodarowania i i inne wyznanie od katolickiego.Zachowali przez długie lata wolność osobistą, własną religię i przekonania.Drogi obsadzone wierzbami, płoty łozinowe,sztuczne nasypy wokół domostw to pozostałość po ich gospodarzeniu na tych terenach. Te płoty to przykład umiejętnego wykorzystania przyrody przez Olendrów. Łozinę mieli z nasadzonych przez siebie wierzb, które stanowiły naturalną zaporę przed krą.Wierzby - dziś symbol Mazowsza ,pełniły ważną i pożyteczną rolę.

Nazwa wsi "ŚWINIARY" wywodzi się jeszcze z czasów piastowskich. Wtedy to na terenie Polski istniały całe osady - systemy wsi zwane wsiami służebnymi. Miały one ściśle określone obciążenia wobec grodów lub dworów książęcych. Mieszkańcy tych wsi spełniali określone posługi, dostarczali księciu produkty żywnościowe, zwierzęta hodowlane, broń. Śladów tych powinności możemy się doszukać w nazwach wsi, gdyż wykazywały one czym zajmowali się ich mieszkańcy. Tak było również w przypadku Świniar; niegdyś wsi służebnej, gdzie mieszkańcy trudnili się hodowlą i dostarczaniem świń na dwór książęcy.

ap propo wierzb dodam jeszcze wierzby przy drodze doskonale osuszały drogę a płytko położone korzenie pod nawierzchnią drogi utwardzały ją pod żelaznych kołami wozów i powozów. Z kolei wierzby doskonale ubezpieczały strome, wklęsłe brzegi wartko płynących rzek i małych rzeczek. Płoty faszynowe to już starsza historia i nie tylko olenderska bowiem widziało się je w całej Polsce. Sądzę, że nazwa "Płock" lub dawna nieistniejąca rzeczka "Płota" płynąca ulicą Mostową, pochodzą od faszynowych "płoci" - umocnień skarpy płockiej, może fosy zamkowej i innych miejsc stromych, ciągle zjeżdżających do Wisły całych fragmentów urwistej skarpy pradoliny wiślanej. W 1532r. część zamku spłynęła do Wisły

ask więcej takich tekstów w Nowym Roku - jestesmy żądni wiedzy fachowca