Rękopis króla Zygmunta I Starego, który ogranicza handel Żydów w Płocku

Jeszcze w 1483 r. do skarbu książęcego wpływał czynsz jedynie od dwóch rodzin żydowskich mieszkających w Płocku, jednak w XVI w. nastąpiło gwałtowne zwiększenie liczby Żydów. Z racji tego, że zajmowali się rzemiosłem (piekarstwo, kuśnierstwo), a zwłaszcza handlem mieszczanie płoccy poczuli się zagrożeni i dwukrotnie zwracali się do króla prosząc o ograniczenie działalności Żydów. Efektem tych próśb był prezentowany dokument wydany w 1521 r. i powtórzony dwa lata później, zakazujący Żydom prowadzenia handlu detalicznego w Płocku. Pozwolono im jedynie sprzedawać całe partie sukna i płótna, a pieprz, szafran i inne przyprawy jedynie na funty. Nad wykonaniem zarządzenia królewskiego miał czuwać starosta płocki Mikołaj Niszczycki. (Ewa Piórkowska)