Kościół w Rębowie został wzniesiony zapewne z fundacji książęcej już w XII w. W 1320 r. książę Wacław nadał prawo patronatu nad kościołem w Rębowie opatowi klasztoru Bożogrobców w Miechowie. Do 1819 r. parafia zarządzana była przez wikariuszy zakonnych z prepozytury w Wyszogrodzie, a następnie przez księży diecezjalnych. Samodzielną parafię utworzył bp Antoni Julian Nowowiejski w 1910 r. Od 1914 r. Rębowo ponownie połączyło się z Wyszogrodem. Trwało to do 20 maja 1973 r., kiedy bp Bogdan Sikorski mianował proboszczem ks. Wojciecha Borkowskiego.
Obecnie istniejący kościół powstał zapewne w XVI w. Na przełomie XVIIXVIII w. został przekształcony, zwłaszcza wnętrze. W miarę upływu czasu konieczne było przeprowadzenie remontów. Podejmowano je w latach: 1848, ok. 1870 oraz w latach 70-tych XX w.
Z zabytków sztuki sakralnej na uwagę zasługują: chrzcielnica o charakterze barokowym z XVII w., kropielnica gotycka z różowego granitu, kropielniczka z czarnego marmuru barokowa z XVII-XVIII w., a także monstrancja rokokowa z połowy XVIII w.
Obecnie istniejący kościół powstał zapewne w XVI w. Na przełomie XVIIXVIII w. został przekształcony, zwłaszcza wnętrze. W miarę upływu czasu konieczne było przeprowadzenie remontów. Podejmowano je w latach: 1848, ok. 1870 oraz w latach 70-tych XX w.
Z zabytków sztuki sakralnej na uwagę zasługują: chrzcielnica o charakterze barokowym z XVII w., kropielnica gotycka z różowego granitu, kropielniczka z czarnego marmuru barokowa z XVII-XVIII w., a także monstrancja rokokowa z połowy XVIII w.