Szybki rozwój miasta w 2. połowie XIX w. zmusił jego władze do szukania nowocześniejszych sposobów zaopatrywania ludności w wodę. Beczkowozy przestawały już wystarczać, chociaż woziwodowie stanowik w dalszym ciągu nieodłączną część miejskiego pejzażu. W r. 1879 wzniesiono przy ówczesnej ulicy Warszawskiej, a dziś pl. Dąbrowskiego ­ pięciokondygnacyjną wieźę ciśnień. Była to przez całe dziesięciolecia jedna z najwyższych budowli w Płocku. Wieża stanowiła integralną część sieci wodociągowej, funkcjonującej przez wiele lat. Po wybudowaniu wieży, wozaków zaczęły wypierać liczne zdroje uliczne, natomiast co bogatsi mieszkańcy miasta doprowadzali wodę wprost do swych domów. Ponadto gwałtownie wzrosło zapotrzebowanie na wodę przez powstające fabryczki i zakłady rzemieślnicze.